تاری از موی تو شد همدم تنهایی منوای از آن حال عجیبِ شب رویایی منروی بالشت تو جا مانده هوای نفست تپش قلب تو شد نغمه ی لالایی منشوق رگهای من از عشق تو جاری شد و رفت تا سرازیر شود بر دل دریایی منعاشقی جرم قشنگیست ولی حیرانمکه کمر بسته به مرگ من و رسوایی مناین صدای تپش زخم غزلهای من استگوش کن ! نغمه ی شور و غم شیدایی من پشت این آینه کور ، از این میترسم: دق کند ماه ، شبی از غم زیبایی منباز شاعر نفسی می کشد از شادی عشقگرچه فرقی نکند ذوق و شکیبایی من#زهراضیایی#بروجنی
+ نوشته شده در چهارشنبه چهاردهم اردیبهشت ۱۴۰۱ ساعت 16:31 توسط زهرا ضیایی
|
برچسب:
نویسنده: ابوالفضل جعفرینژاد
تاريخ: پنجشنبه
16 تير
1401 ساعت: 6:59